สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา มีโอกาสไปเหยียบสุพรรณ

ซึ่งเป็นผลพวงมาจากกิจบางประการ

ระเห็จไปหาเพื่อนรักหัวโล้นที่ รพ.ศุภมิตร ซึ่งอยู่ในตัวเมือง
สบโอกาส ยืมมอเตอร์ไซเคิลคันเก่งออกมาร่อน ทั้งๆที่ไม่รู้จักทาง
ด้วยหวังว่า ยังไงก็กลับได้น่ะ ปากมีก็ถามทางเอาก็ได้

มาถึงเมืองสุพรรณ ตัวคนเดียวเราจะทำอะไรดี เพื่อนก็ยังไม่เลิกงาน

------ เล่นเกมสิ เล่นเกมสิ เล่นเกม ๆ ๆ ..... ได้เลย แต่เราเริ่มต้นยังไงดีหว่า
------ ตลาดสิ ตลาดต้องมาร้านเกมแน่นแน่
ผมใช้เวลาไม่นานในการหาตลาด
จุดประสงค์ต่อไป หาร้านเกม หาร้านที่ประตูมี poster เกมน่ะ ง่ายๆ

เจอแล้ว ร้านแรก พี่ๆ มีเกม Last Chaos มั๊ย ... ไม่มี ไม่รู้จัก ... เวน
ต่อไป ร้านที่สอง พี่ๆ มีเกม Last Chaos มั๊ย ... ไม่มี น้องไปอีกร้านสิ
ต่อไป ร้านที่สาม พี่ๆ มีเกม Last Chaos มั๊ย ... มี ว้าวววว สมใจกรู

ระหว่างกำลังตกลงกะเจ้าของร้าน สายตาไปสะดุดอยู่กับสิ่งหนึ่ง
แสงสะท้อนสีส้มๆเหลืองๆ เรียกอาการสะดุ้งได้พอสมควร
นั่นคือ สิ่งมีชีวิตที่เราเรียกกันว่า "พระ"

 

คุณอ่านไม่ผิดครับ พระตัวเป็นๆกำลังนั่งเล่นเกมอยู่ แอบๆเหลือบมอง
โอ้โฮ Intrend ซะด้วย Warcraft Dota ที่สำคัญไม่ใช่เณรนะครับ
พระครับ พระ อายุอานาม กะเกณฑ์จากสายตาแล้ว น่าจะประมาณ 30 พรรษาได้
แต่ท่านก็ยังคงไว้ซึ่งกิริยาสำรวมตามแบบพระสงฆ์ผู้เจริญนะครับ
คือ เวลาท่านเล่นเนี่ย เด็กๆในร้านจะโวยวาย โหวกเหวก
เฮ้ย!! มึงอ่ะ อ้อมไปดักมันดิ
เฮ้ย!! หนีดิวะ กลับไปเติมพลัง noob ว่ะ noob
แต่ท่านยังนั่งนิ่งเล่นเกม online ด้วยท่าทางสำรวมยิ่ง ท่าทางน่าศรัทธายิ่งนัก

 

เหมือนเป็นการทัศนศึกษาที่ได้ดูของแปลกอีกอย่างของเมืองสุพรรณ

นอกเหนือจากโรงเรียนบรรหาร หอบรรหาร ถนนบรรหาร และเกาะกลางถนนบรรหาร